Από τα άνθη που φέρει ένα δένδρο ορισμένα μόνο εξελίσσονται σε καρπούς. Ο αριθμός καρπών που παράγεται από 100 άνθη ή ταξιανθίες χαρακτηρίζεται ως ποσοστό καρπόδεσης. Το ποσοστό καρπόδεσης αποτελεί το μέτρο σύγκρισης και αξιολόγησης πειραματικών αποτελεσμάτων που προκύπτουν κατά τη μελέτη των παραγόντων που επηρεάζουν την καρπόδεση.

Η καρπόδεση χαρακτηρίζεται ως αρχική ή τελική. Αρχική είναι η καρπόδεση που υπολογίζεται αμεσως μετά την πτώση των αγονιμοποίητων ανθέων. Τελική είναι η καρπόδεση που βασίζεται στον αριθμό καρπών που παραμένει μετά το τελευταίο κύμα καρπόπτωσης ή που συγκομίζονται. Βεβαίως, η τελική καρπόδεση είναι εκείνη που ενδιαφέρει αλλά επειδή αυτή μπορεί να επηρεασθεί από πολλούς παράγοντες, που δεν συμμετέχουν στην αρχική διεργασία σχηματισμού των σπερμάτων και του καρπού, καλό είναι σε πειράματα για τον προσδιορισμό της επίδρασης ενός παράγοντα στην καρπόδεση να υπολογίζεται τόσο η αρχική όσο και η τελική.

Συνέχεια →

Σταθερή η τιμή του καρυδιού, οι εισαγωγές δημιουργούν πρόβλημα στην διάθεση του προϊόντος στην εγχώρια αγορά (18/1/2016)

Στα ίδια περίπου με πέρσι επίπεδα κυμάνθηκε η τιμή παραγωγού για τα καρύδια. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΥπΑΑΤ, η έκταση της καλλιέργειας στην Ελλάδα ανέρχεται στα 700.000 στρέμματα περίπου, ενώ η μέση απόδοση φτάνει στα 200 – 400 κιλά το στρέμμα. Η συγκομιδή ξεκινά από τα τέλη Σεπτεμβρίου και ολοκληρώνεται στα μέσα Οκτωβρίου. Ο Δρ. Στέφανος Διαμαντής, συνεργαζόμενος ερευνητής στο ΕΛΓΟ – Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών Θεσσαλονίκη, ανέφερε στον ΑγροΤύπο ότι είμαστε ελλειμματικοί στην παραγωγή καρυδιών και εισάγουμε από την Τουρκία, Βουλγαρία, Ουκρανία, κ.α., γεγονός που μας επεσήμαναν ορισμένοι παραγωγοί ως ανασταλτικό παράγοντα για την διάθεση του προϊόντος τους στην εγχώρια αγορά. Στα αγροκτήματα άνω των 3 στρεμμάτων η συγκομιδή μπορεί να γίνει με μηχανικά μέσα, με αποτέλεσμα να μειώνεται σε μεγάλο βαθμό το κόστος παραγωγής.

Συνέχεια →

       Κλάδεμα καρυδιάς την Άνοιξη

Τη χειμερινή περίοδο το υπέργειο μέρος του δένδρου (οφθαλμοί, βλαστοί, κλάδοι, κορμός) διακόπτει όλες τις αυξητικές διεργασίες και ληθαργεί μέχρι που οι εαρινές θερμοκρασίες αποβούν πάλι ευνοϊκές.

Ο λήθαργος είναι μια σειρά βιοχημικών διεργασιών σταδιακής ενεργοποίησης και παραγωγής ρυθμιστών ανάσχεσης της βλάστησης (αμπσισικό οξυ, κ.α.) και απενεργοποίησης των ρυθμιστών αύξησης. Το ερέθισμα για  την παραγωγή αμπσισικου οξέος, που είναι ο κυριότερος παράγοντας του λήθαργου, δίνεται από τις συνεχείς υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού και η διαδικασία επιταχύνεται από τυχόν έλλειψη υγρασίας. Με τη σταδιακή παραγωγή αμπσισικου οξέος επιβραδύνεται προοδευτικά η επάκρια αύξηση φύλλων και βλαστών. Ο λήθαργος ολοκληρώνεται με την έλευση φθινοπωρινού παγετού, ο οποίος επιφέρει την πτώση των φύλλων.

Για τη διακοπή του λήθαργου είναι απαραίτητες οι χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα, οι οποίες απενεργοποιούν σταδιακά το αμπσισικό οξυ.

Η επαρκής ικανοποίηση των αναγκών μιας ποικιλίας σε χαμηλές χειμερινές θερμοκρασίες είναι απαραίτητη για την καλή παραγωγικότητα της ποικιλίας. Με τα μέχρι σήμερα βιβλιογραφικά δεδομένα οι χειμερινές θερμοκρασίες (σύνολο ωρών) που είναι Συνέχεια →