
‘Αζωτο (Ν):
Το άζωτο είναι ένα από τα πλέον σπουδαία στοιχεία διότι είναι απαραίτητο για τον σχηματισμό των αμινοξέων, πρωτεϊνών και πολλών άλλων οργανικών ενώσεων που αποτελούν το 40-50% της ξηράς ουσίας του πρωτοπλάσματος.
Οι αζωτούχες ενώσεις μεταφέρονται εκεί όπου το φυτό παρουσιάζει έντονη κυτταροδιαίρεση (κορυφές βλαστών και ριζών, αυξανόμενοι καρποί) και γι΄ αυτό τα συμπτώματα έλλειψης του αζώτου παρατηρούνται στα παλαιότερα φύλλα του δένδρου και σχεδόν ποτέ στις κορυφές των βλαστών. Το άζωτο είναι απαραίτητο για την κανονική ανάπτυξη των καρπών που το εδώδιμο τμήμα είναι το σπέρμα τους, όπως αμύγδαλο και καρύδι. Πρέπει να είναι διαθέσιμο στο δένδρο όταν αρχίζει η αύξηση του σπέρματος των καρπών αυτών.

Τα κορίτσια είχαν κέφια!
Το κατάλληλο pH του εδάφους για την καλλιέργεια της καστανιάς είναι 5,5 με 6. Μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα σε pH 4,5 έως 6,5. Εάν είναι κάτω από 4,5, τότε θα πρέπει οπωσδήποτε να προστεθεί ασβέστιο ώστε να ανέβει στα επιθυμητά επίπεδα. Εάν όμως είναι πάνω από 6,5, τότε θα πρέπει να αποκλείσουμε την καλλιέργεια της καστανιάς, διότι θα έχουμε πολλά προβλήματα κατά την ανάπτυξη της (τροφοπενίες, καχεκτική ανάπτυξη κ.α.).
Είναι πάρα πολύ ευαίσθητη στο ασβέστιο, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα πρέπει το ολικό ανθρακικό ασβέστιο να υπερβαίνει το 2% (Αγάθος, 1975).
Τύπος Εδάφους
Κατάλληλα εδάφη για την καλλιέργεια της καστανιάς θεωρούνται τα αμμώδη ή τα αμμοπηλώδη (Ποντίκης, 1996), καθώς επίσης, εδάφη που προέρχονται από αποσάθρωση σχιστολιθικών ή γρανιτικών πετρωμάτων (Δημουλάς, 1986). Πρέπει να είναι βαθιά με καλή στράγγιση, διαφορετικά οι ρίζες της θα υποφέρουν από ασφυξία και θα κινδυνέψουν από φυτόφθορα. Μπορεί όμως να αξιοποιήσει εδάφη σχετικά αβαθή, αρκεί να έχουν καλή στράγγιση ή εδάφη μέτριας γονιμότητας, εκεί όπου άλλες καλλιέργειες θα αδυνατούσαν να αναπτυχθούν. Αν το έδαφος είναι πολύ φτωχής γονιμότητας, συνιστάται χλωρή λίπανση, με τη χρήση αζωτούχων φυτών (βίκο, τριφύλλι κ.α). Συνέχεια
Το μέλι έχει γλυκαιμικό δείκτη (GI) γύρω στο 55, οπότε κατηγοριοποιείται μεταξύ των τροφίμων με χαμηλό και μέτριο GI, τα οποία οδηγούν σε χαμηλότερη αύξηση της γλυκόζης στο αίμα σε σύγκριση με τα τρόφιμα υψηλού GI.
Γιατί κρυσταλλώνει το μέλι; Η κρυστάλλωση είναι φυσική ιδιότητα του μελιού η οποία σχετίζεται αποκλειστικά με τη σύνθεσή του. Μέλια πλούσια σε φυσική περιεκτικότητα σε γλυκόζη (βαμβακόμελο, ερείκης, πορτοκαλιάς) κρυσταλλώνουν σε 1-3 μήνες. Μέλια φτωχά σε φυσική περιεκτικότητα σε γλυκόζη δεν κρυσταλλώνουν ή κρυσταλλώνουν μετά από χρόνια. Τα άλλα κρυσταλλώνουν ενδιάμεσα (θυμάρι, ανθόμελα). Το μέλι έχει περισσότερη ζάχαρη από ότι μπορεί να συγκρατήσει.